جمعه 25 دی 1388
برام بی اهمیت نیستی ...
مثل حرفی که تو را  در نفس من  جا داد  
چشم معصوم تو بر چشم و دل ِ من پا داد

مثل تردید تو بر خواستن ِ من آری
دل من عکس تو بر خواسته اش سر ها داد

دل من ماند ، دلم ماند،دلم تنها ماند
دل تو رفت و فقط غم به من ِ تنها داد

رنگ دلچسب بنفش آبی آن چشمانت
رنگ دلسردی مردی ست که از هم وا داد

دل من خسته از این وعده ی بی فردا ها
دل تو باز به من وعده ی یک فردا داد

باز هم قافیه ای در تپش شعرم هست
شاید این قافیه دردی به دل لیلا داد !